Post by Category : دستورِ زبانِ پارسی

۶•۳. شماره‌یِ نسبی

شماره‌یِ نسبی بندی اسمی‌ست که اندازه‌ای را نسبت به شماره‌ای آمارشی می‌سنجد.

جستارها

آ. ساختار

ب. کاربرد

شماره‌هایِ نسبی می‌توانند هسته‌یِ پیوندِ بخشی شوند و با پیوسته‌هایِ جمع یا بخش‌شدنی بیآیند. چنین بندهایِ پیوندی نمودِ شناختیِ شناس دارند (نگاه کنید به جستارِ ۱۰•۴•ت•آ. و ۱۰•۴•ت•ب.):

ما دو برابرِ شما /do bær-ɒ-bær-e ʃomɒ/ دویده‌ایم.

وزنِ او یک‌سوم برادرش /jek-sevvom-e bærɒdær-æʃ/ است.

جمعیّتِ این کشور هفتاد و چهارسدمِ کشورِ هم‌سایه /hæftɒd o ʧæhɒr-sædom-e keʃvær-e hæmsɒje/ است.

ما به اندازه‌یِ چهل در سدِ شما /ʧehel dær sæd-e ʃomɒ/ حقوق می‌گیریم.

ممکن‌ست پیوسته‌یِ شماره‌هایِ نسبی خودش مرجعِ مقایسه نباشد، بلکه هنگام یا اختلافِ زمانیِ میانِ دو حالتِ مقایسه‌شده را نشان بدهد:

اندازه‌یِ او سه برابرِ سابق شده.

پارسال قدِّ او نصفِ امسال بود.